De start van In een storm van rouw!

Lieve leden van In een storm van rouw,

Vandaag gaat deze groep officieel van start. Ik wil jullie graag vertellen waarom deze dag voor mij zo belangrijk is, mezelf voorstellen en uitleggen wat de bedoeling is van deze groep.

Waar komt het idee vandaan om deze groep op te richten? En waarom betekent deze dag zoveel voor mij?

Op 8 oktober 2006 verloor ik mijn moeder. Zij werd slechts 45 jaar oud. Ik was op dat moment 20 jaar. Wanneer ik denk aan de naam ‘In een storm van rouw’, dan denk ik terug aan die periode in mijn leven.

Een periode waarin de storm al voorspeld was, maar toch onverwachts binnenkwam. Alsof de hoogste weercode werd afgegeven. Na het overlijden van mijn moeder voelde ik complete paniek.

Ik weet nog goed dat ik diezelfde avond thuiskwam in mijn eigen huis en om mij heen keek. Alles was nog hetzelfde, maar tegelijkertijd was alles veranderd. De angst en onrust die ik voelde waren overweldigend. Ik wist niet wanneer dit gevoel ooit minder zou worden. Degene van wie ik zielsveel hield, was er ineens niet meer.

Alle clichés bleken waar te zijn. De gedachten van: “had ik maar…”, het lege gevoel, lachen en huilen door elkaar heen alle emoties liepen dwars door elkaar en ik kon er geen grip op krijgen.

Zelfs nu, jaren later, kan het verdriet en gemis mij nog steeds overvallen. Soms door kleine momenten, soms juist bij grote gebeurtenissen in het leven.

Het rouwproces voelde voor mij vaak eenzaam, ondanks de mensen om mij heen. Wat was ik op zoek naar herkenning. Naar iemand die hetzelfde had meegemaakt als ik: jong ouderverlies. Uiteindelijk ontmoette ik een meisje van ongeveer dezelfde leeftijd, waarvan haar moeder aan dezelfde ziekte was overleden. Je gunt het niemand, maar toch gaf het mij steun om te weten dat iemand écht begreep wat ik voelde.

Nu ben ik 35 jaar oud en heb ik helaas ook 3,5 jaar geleden onverwacht afscheid moeten nemen van mijn vader. Daarbij merkte ik een groot verschil in hoe ik dit verlies ervaarde. Ik zat in een andere levensfase.

Gedachten als: “Nu ben ik wees” bleven lange tijd door mijn hoofd spoken. Die gedachte bracht angst met zich mee; het kind in mij voelde zich bang en alleen. Tegelijkertijd merkte ik, doordat ik ouder was geworden, dat ik dit verlies op een andere manier beleefde.

Deze ervaringen en inzichten hebben ervoor gezorgd dat ik de stap heb gezet om de opleiding tot verlies- en rouwtherapeut te volgen.

En nu, bijna 2,5 jaar later, probeer ik de lotgenotengroep op te bouwen die ik vroeger zelf zo heb gemist. Een plek waar mensen herkenning, begrip en steun kunnen vinden in tijden van verlies.

Mijn naam is Daniëlle Meeuwsen, ik ben 35 jaar oud en woonachtig in Den Helder. Ik volg de opleiding Verlies- en Rouwtherapie aan de Sociale Academie Utrecht.

Voor mijn opleiding heb ik als eindopdracht bedacht om een groep op te richten voor lotgenoten die te maken hebben met verlies en rouw. Verlies gaat namelijk niet alleen over overlijden, maar ook over andere vormen van afscheid. Denk bijvoorbeeld aan een scheiding, verlies van gezondheid, verlies van werk of andere ingrijpende veranderingen in het leven.

Daarnaast heb ik ervoor gekozen om de podcastserie ‘In een storm van rouw’ op te nemen, waarin ik in gesprek ga met verschillende mensen over hun verlieservaringen.

De kracht van deze podcastserie zit voor mij in de openheid, kwetsbaarheid en echtheid van de gesprekken. Mensen vertellen eerlijk over wat zij hebben verloren en hoe zij dit ervaren. Gedachten en gevoelens die normaal gesproken misschien verborgen blijven, krijgen hierin ruimte.

Ik hoop dat luisteraars herkenning vinden in deze verhalen en ervaren dat zij niet de enige zijn met bepaalde gevoelens of gedachten. Via Instagram en Facebook is er daarnaast ruimte om reacties achter te laten en elkaar steun en herkenning te bieden in tijden van verlies 🤍